A Surrey excuse for a blog

Afgelopen lang weekend in Wales geweest met Lobke en John. Juuls eerste kampeer ervaring was een groot succes, ondanks het miezerige weer.
We kwamen vrijdag avond pas om 8 uur aan vanwege alle vakantie files en het Welsh, maar gelukkig had Juul goed geslapen in de auto en hield ze het goed vol. Vlak voor de camping konden we het weggetje naar de ingang niet vinden en moesten we het vragen bij een van 's werelds kleinste kroegjes. Lastig als je de naam van de camping niet weet (omdat wij het niet hadden opgeschreven en Lobke het niet kon uitspreken), dus met wat handen en voeten werk kwamen we er wel uit. Ryanderdanderdandus ofzo. Hmmm...
Lobke en John hadden goed voor ons gezorgd en het eten stond klaar toen we aankwamen. Dat was al een hele kunst, want zonder mobiel bereik staan we machteloos en dus wisten ze niet precies waar we waren. Het feit dat we niet meer bereikbaar waren gaf aan dat we in de buurt waren
We hebben zonder al te veel problemen Juul in haar reisbedje gekregen en ook met koude melk kwam ze prima in slaap. Wij konden er nog net naast liggen, tot groot plezier van Juul 's morgens als ze op ons neer kon kijken vanuit haar majesteuze bed terwijl wij op de grond lagen. Ja erg grappig Juul!



 

Hoera, de eerste wedstrijd is gewonnen, met een beetje hulp van de Denen.
Juul heeft hard getraind voor de supportersrol.

Maar gelukkig was ze er een paar weken later helemaal klaar voor:

Terug naar het trainings schema voor de tweede wedstrijd. HUP Juul en HUP Holland!

De afgelopen week zijn opa Rudie en oma Oda langs geweest en we hebben een boel gedaan en gezien. Het was na een dagje London te veel voor Juul en ze was in de auto op weg naar huis niet meer wakker te houden (ondanks toch goede pogingen van Oda). Ze sliep door terwijl ze uit de auto gedragen werd en werd heel even wakker tijdens het verschonen. Maar het was alleen om zich lekker om te draaien en verder te snurken. Een heel vastberaden meiske:

Het is nog maar een maand geleden sinds de vorige vakantie, maar het voelt een stuk langer. Nog twee weken te gaan voor de volgende vakantie en ik kijk er erg naar uit.
Juul is inmiddels officieel een peuter aangezien ze niet meer kruipt. Ze heeft het lopen nu helemaal onder de knie en ze gaat behoorlijk hard als ze haar zinnen erop gezet heeft. Iedereen die haar snelheid van kruipen kent kan zich voorstellen dat ook het lopen een lekkere snelheid heeft.
Hier een foto van de fase dat ze dacht dat ze nog niet zonder hulp kon lopen (een beetje als Dombo met zijn kraaienveer):

Ze vond al dat oefenen geweldig en wilde graag haar nieuw gevonden vaardigheden gebruiken om te helpen. In dit geval helpt ze iets minder dan ze denkt, maar het ging om het idee zullen we maar denken.

Een paar weken later wilde ze niet meer meehelpen, want ze kon immers zelf lopen. Jammer...
Nu we zo'n grote Juul zijn, wordt het ook tijd om wat meer groot speelgoed in huis te halen. Ons arme huisje barstte al uit zijn voegen, maar we konden er nog wel een tafel en wat stoelen kwijt.

En dan nog even en we kunnen gaan lezen en schrijven:

Wat natuurlijk een anagram is voor:

Maar dat had natuurlijk iedereen gelijk al gezien!
Dus duidelijk dat Juul lekker doorgroeid. Hier en daar wat sneller en soms wat langzamer dan gemiddeld, maar al met al duidelijk een kind van haar ouders en dus redelijk normaal.
Ik ben ondertussen ook lekker aan het doorgroeien. Niet alleen maar van de absurd grote hoeveelheden koekjes en taart die ik op werk eet, maar ook omdat ik de komende tijd weer gastvrouw ben voor een klein ding. Eind november zal naar verwachting de uitzetting plaatshebben, maar Juul heeft me geleerd nergens vanuit te gaan en me ver van te voren te gaan voorbereiden. Een eerste kijkje:

Niet 's werelds beste foto, maar geloof me dat alles erop en eraan zit. Het was lekker actief volgens de scan mevrouw (NEE!!!! Niet nog een springkippetje!) Nog niet duidelijk te zien of Juul een broertje of zusje krijgt. We zullen nog even geduld moeten hebben.
Daan is de enige dus die op het moment niet aan het groeien is. Ik geloof zelfs dat hij wat aan het afvallen is. Zou het door de stress komen?

We zijn weer thuis na de paasdagen en aangezien ik nog wat vakantie heb, heb ik eindelijk de tijd om weer wat foto's van Juul op de blog te zetten. Dat werd wel weer tijd.
Mijn ouders zijn voor een paar dagen bij ons op bezoek geweest om op Juul te passen, omdat haar opvang een dagje dicht was en ze bedachten dat het wel leuk zou zijn om haar gelijk een weekje mee te nemen. Dan hadden Daan en ik even wat rust. Nou dat klonk als een goed plan, dus Juul ging mee met opa en oma. Alles is goed gegaan en ze heeft zich prima vermaakt. Opa had als doel Juul nu eindelijk eens te leren lopen. Hoewel dat niet helemaal gelukt is, is ze wel vooruit gekomen.
Een foto samenvatting: